Labzaken doen in China

China is al enige tijd op het radarscherm van vele ondernemers en zaken doen met Chinese bedrijven lijkt net zo gewoon te worden als kort over de grens. Maar hoe zit dat in de meer dienstverleende activiteiten zoals het laten doen van analyses?

In januari van dit jaar (2008) bezocht ik twee bioanalytische laboratoria in Shanghai en twee hospitaal labs in Beijing. Ik was sterk onder de indruk van wat ik zag in Shanghai; deze labs deden echt niet onder voor de goede labs in EU of de US. Later dat jaar, in juni, raakte ik betrokken bij het opzetten van enkele klassieke methodes om fecaal vet en stikstof te meten; in China. De organisatie waar wij mee samenwerken bood aan de methodes op te zetten op haar eigen nieuwe lab in Beijing. Dat klonk goed totdat we na de vakantieperiode voorzicht begonnen te informeren hoe het ermee stond. “Wij hebben de methodes bekeken maar gegeven de hoeveelheid zuur en base nodig, moeten we de regelgeving controleren of wij dit wel in huis mogen doen”, was het antwoord. Huh? 

Toch maar even aan het hoofdkantoor in de US vragen hoe dit nu zit. Daar waren ze ook boos en gaven aan in overleg met de overheid te treden. Het antwoord kwam in stukjes binnen: “De chemicaliën zijn geclassificeerd als gevaarlijke stoffen omdat ze gebruikt kunnen worden om een bom te maken” en “We moeten een opslagruimte bouwen en chemicaliënkasten kopen en het lab verbouwen”. Pardon? NaOH en HCl om bommen te maken? In en land waar je bijna op iedere hoek van de straat kilo’s buskruit kan kopen in de vorm van vrolijk vuurwerk? En wat is dat voor een lab dat blijkbaar niet eens een potje NaOH in huis mag hebben!

We gaan Shanghai maar weer eens bellen.

                                                                               

Eerder verschenen in Laboratorium Magazine, nummer 7, 2008