De bioanalyse is af?

In het laatste decennium hebben nog al wat veranderingen plaats gevonden in de bioanalytische laboratoria werkend in het geneesmiddelen onderzoek. Als eerste denk ik aan de GLP. Oorspronkelijk uitsluitend te vinden als kwaliteitssysteem in de laboratoria betrokken bij in-life toxicologisch onderzoek. Nu werkt vrijwel elk bioanalytisch lab in de industrie en contract research onder GLP. De tweede verandering waar ik aan denk is validatie, in het bijzonder bioanalytische methode validatie. Sinds de Washington conferentie van december 1990 is er denk ik veel ten goede veranderd en zijn labs meer en meer dezelfde werkwijzen en visies gaan hanteren. Onbedoeld door de organisatoren, maar misschien wel het beste geschetst door de laatste BIOVAL bijeenkomst in Londen dit jaar; die was ronduit saai. We weten het nu wel. De derde is natuurlijk de apparatuur en dan met name de LC-MS/MS systemen. Gevoeligheid, snelheid, selectiviteit en robuustheid verenigd in één instrument. En dan ook nog eens uitermate geschikt voor waterige monsters! De bioanalyse is af.

Maar zoals elke analyticus weet: voor ieder antwoord dat je genereert wordt een nieuwe vraag bedacht. En nieuwe vragen zijn er volop. Kan het nog gevoeliger? Bijvoorbeeld single rodent pharmacokinetics: zeer kleine monstervolumes. Kan het nog sneller? Belangrijk voor enorm grote series controles bij voedselschandalen. Kan het nog betrouwbaarder? Denk aan topsport, de veelheid aan verboden middelen en discutabele veroordelingen. Ik verwacht de MSsen nog wel een keer in de kleedkamers, in de stallen en naast de bedden te zien.

Interessantere vragen komen uit de moleculaire biologie: genomics, proteomics en metabolomics. Stofjes meten in een enkele cel. High throughput screening op metabole eigenschappen. Karakteriseren van patienten op proteïnes, hormonen, afbraakprodukten, etc. Wat maakt een patient drug resistent? Waaraan kan gezien worden of ziekte X zich bij meneer Y zich binnenkort zal manifesteren? Die bioanalyse is nog lang niet af.

                                                                                      

Eerder gepubliceerd in Laboratorium Magazine, nummer 2, 2003